Aan de vooravond van het eliminatiedieet: Mijn laatste zoete zonde.

juanes_avondmaal_smal
© art decaro

Goddelijk. Hemels. Als een lief klein engeltje dat op mijn tong pist. Ik heb het over mijn voorlopig – en misschien wel tot in de eeuwigheid des levens – allerlaatste zoete zonde: ne Leo. Ik beloof hierbij plechtig dat ik het zware kruis van de ongelovige en ongehoorzame fructose-intolerant in alle stilte zal dragen. Maar die boetedoening is voor later… Nu eerst genieten. Tot de laatste (suiker)kruimel.

De nakende deadline van mijn laatste normale avondmaal, zoals ik het ken, heeft vanmorgen het compulsieve e(t)tertje in mij wakkergeschud, dat mij op zijn beurt – onder onweerstaanbare dwang – naar de dichtstbijzijnde snoepwinkel heeft geloodsd. Ook wel een eufemisme voor: ‘Foert! Nog ééntje, want morgen is het gedaan met de pret…’

Morgen begin ik aan mijn nieuw – en vooral veel gezonder – leven. En dat gaat van start met een (loodzwaar) eliminatiedieet van drie weken. De komende 21 dagen moet ik overleven op water, melkproducten, rijst, vers vlees, diepvriesvis en speltbrood. Groenten en fruit zijn maar héél beperkt toegelaten (ik vermoed dat Adam en Eva ook fructose-intolerant waren, want appels zijn ten strengste verboden). Mijn geliefde kikkererwten, linzen, zaden en noten zijn al helemaal uit den boze, want die zitten – tot mijn grote verbazing – bomvol met fructose.

Op dit moment ligt mijn hele wereld hierdoor een beetje overhoop, want alles wat ik dacht te weten over gezonde voeding blijkt niet te kloppen. Dat suiker en zoetigheid ongezond zijn en je dik maken, staat buiten kijf, maar dat sommige fruitsoorten en groenten je grootste vijand kunnen zijn, had ik nooit durven denken. Zo blij als ik was met mijn recent ontwikkelde passie voor (vegan) Raw Food, zo hard ga ik mijn groentjes nu missen.

Begrijp me niet verkeerd: ik ben ontzettend blij dat ik binnenkort van al mijn klachten verlost zal zijn. Als eeuwige student sta ik ook te popelen om nieuwe dingen bij te leren, zoals luisteren naar mijn lichaam én ziel. (Tot op vandaag zaten mijn buik en hoofd nooit op dezelfde golflengte, terwijl die synergie net een basisvereiste is voor een gezond lichaam. Ik besef nu dat ik dingen at en deed, die de gemiddelde mens gezond en juist acht of waar ik mezelf (uit emotionele redenen) toe dwong, maar dat zijn niet noodzakelijk de dingen waar mijn lichaam nood aan heeft.) Tot slot komt daar nog mijn innerlijke duiveltje bij – de kleine stoute rebel, die uit frustratie en ontevredenheid regelmatig tegen zijn eigen huis / tempel begint te schoppen en dat nu zijn laatste stuiptrekkingen vertoont (Waar blijft die effing Leo?)…

Vanaf morgen zal ik mijn lichaam dus even rustig de tijd gunnen om te herstellen van alle schade die ik in de laatste jaren onbewust heb toegebracht. Na drie weken zullen we elkaar weer ontmoeten voor een verdere evaluatie, mijn buik en ik. Dan mag ik namelijk stap voor stap weer nieuwe voedingsmiddelen aan mijn dieet toevoegen. En tegen die tijd kan ik hopelijk goed genoeg buikspreken om me tegenover hem te verontschuldigen voor wat ik nu ga doen: een laatste hapje nemen uit de verboden vrucht.

Advertenties
Aan de vooravond van het eliminatiedieet: Mijn laatste zoete zonde.

Een gedachte over “Aan de vooravond van het eliminatiedieet: Mijn laatste zoete zonde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s